1 Obserwatorzy
24 Obserwuję
VeronnieMiller

Veronnie wśród insomnii

Jestem 18-latką, która uwielbia czytać. W pewnym sensie to w świecie książek żyję a nie w realu, w książkach znajduję ukojenie. 

Teraz czytam

Listonosz
Charles Bukowski
Cena miłości
Lurlene McDaniel

Druga szansa

Druga szansa - Katarzyna Berenika Miszczuk "Pętla strachu zacisnęła mi się na szyi. Zaczęłam się trząść. Boże, proszę, żeby to nie była Magdalena. Niech to nie będzie Magdalena. Przed oczami zobaczyłam jej groteskowo wykrzywioną twarz. Ludzie nie mogą tak szeroko rozciągać ust. To nie jest normalne. Kiedy już miałam ruszyć do przodu, w stronę włącznika, mojego ratunku od ciemności, usłyszałam go. Cichy, chrapliwy oddech dobiegający zza moich pleców. O Boże. On się zbliżał..." Nigdy nie wiem jak rozpocząć recenzję. Nigdy. To smutne, że nie potrafię znaleźć słów żeby w dostateczny sposób oddać wspaniałość tej książki. Pierwsze raz miałam do czynienia z tematyką ośrodka psychiatrycznego. Potrzebowałam właśnie takiej książki. Ostatnio zbyt dużo czytam książek fantastycznych. Musiałam się od tego wszystkiego oderwać i poczytać trochę o prawdziwym życiu. No może nie do końca... kto czytał ten wie. Tu też czasami zdarzają się wyśnione rzeczy. Ważny jednak jest sam motyw przewodni opowieści. A mianowicie młoda kobieta Julia trafia do ośrodka zamkniętego o nazwie Druga Szansa po urazie głowy, którego nabawiła się podczas ucieczki z płonącego budynku. Jej rodzice nie żyją, nie ma żadnej rodziny, a dziwna opiekunka pani Zofia i jej terapia wcale nie pozwalają Julii sobie niczego przypomnieć. Ani rodziców, ani całego wcześniejszego życia. W ośrodku poznaje niedługo potem Adama, pociągającego i aroganckiego dwa lata starszego mężczyznę. Razem z nim przez cały pobyt w Drugiej Szansie próbują czegoś się dowiedzieć, bo podejrzewają, że pani Zofia i sanitariusze nie zdradzili im całej prawdy. Po późniejszych zdarzeniach, dziwnych zjawach i głosach, które nawiedzały Julię razem z Adamem próbują uciec. Niestety nic nie będzie takie jak na początku przypuszczali. Ale jedynie ci co ją przeczytają dowiedzą się całej prawdy, którą tak bardzo chciała poznać Julia i Adam, w którym się bez opamiętania zakochała. Szczerze i gorąco polecam :D "Zamknęłam za sobą drzwi. Z westchnieniem ulgi odwróciłam się w stronę zacienionego wnętrze pokoju. (...) Naprzeciwko siebie zobaczyłam pochyloną dziewczynę. Jej twarz przysłaniały potargane rude włosy. Szara sukienka wisiała na niej jak na wieszaku. Zdusiłam okrzyk. Dziewczyna ani drgnęła. - Kim jesteś? - zapytałam - Co tu robisz? Nieznajoma ani drgnęła. - Czemu weszłaś do mojego pokoju?! Zaraz kogoś zawołam, słyszysz?! - mówiłam coraz głośniej. Uniosła głowę, ale jej twarz nadal zakrywały włosy. Nie odezwała się. Wydawało mi się, że nawet nie oddychała. Namacałam za plecami klamkę. Nacisnęłam ją. (...) Wysunęłam się na korytarz, nie tracąc dziewczyny z oczu.(...) Podbiegłam do przycisku i wdusiłam go z całej siły. (...) Dwóch umięśnionych mężczyzn pojawiło się obok mnie. - Co się dzieje? - zapytał ten wyższy. - Jakaś dziewczyna jest w moim pokoju - wyjaśniłam szybko. - Nie znam jej. Nie chce wyjść. To tu.(...) Mężczyźni minęli mnie w milczeniu. Zniknęli w pokoju.(...) Wyszli. Sami. - Gdzie ona jest? - pisnęłam. - Nikogo nie ma w środku - oświadczył sanitariusz. - To niemożliwe! - zaprotestowałam." ...